na podstawie najniższego poziomu danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej trakto-
wanej jako całość:
•
poziom 1 – notowane (nieskorygowane) ceny rynkowe na aktywnym rynku dla identycznych aktywów lub zobo-
wiązań;
•
poziom 2 – techniki wyceny, dla których najniższy poziom danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do
wartości godziwej jako całości jest bezpośrednio bądź pośrednio obserwowalny;
•
poziom 3 – techniki wyceny, dla których najniższy poziom danych wejściowych, który jest istotny dla wyceny do
wartości godziwej jako całości jest nieobserwowalny.
Na każdą datę bilansową, w przypadku aktywów i zobowiązań występujących na poszczególne daty bilansowe
w sprawozdaniu finansowym Spółka ocenia, czy miały miejsce transfery między poziomami hierarchii poprzez po-
nowną ocenę klasyfikacji do poszczególnych poziomów, kierując się istotnością danych wejściowych z najniższego
poziomu, który jest istotny dla wyceny do wartości godziwej traktowanej jako całość.
Wartość godziwą instrumentów finansowych, dla których nie istnieje aktywny rynek, ustala się, wykorzystując
odpowiednie techniki wyceny. Przy wyborze odpowiednich metod i założeń Spółka kieruje się profesjonalnym osą-
dem.
Wartość godziwa kontraktów na zamianę stóp procentowych jest ustalana na podstawie modelu wyceny
uwzględniającego obserwowalne dane rynkowe, w tym w szczególności bieżące terminowe stopy procentowe.
W rachunkowości zabezpieczeń zabezpieczenia posiadane przez Spółkę klasyfikowane są jako zabezpieczenie
przepływów środków pieniężnych, zabezpieczające przed zmianami przepływów środków pieniężnych, które przy-
pisać można konkretnemu rodzajowi ryzyka związanego z ujętym składnikiem aktywów, zobowiązaniem lub pro-
gnozowaną transakcją.
W momencie ustanowienia zabezpieczenia Spółka formalnie wyznacza i dokumentuje powiązanie zabezpiecza-
jące, jak również cel zarządzania ryzykiem oraz strategię ustanowienia zabezpieczenia. Dokumentacja zawiera
identyfikację instrumentu zabezpieczającego, zabezpieczanej pozycji lub transakcji, charakter zabezpieczanego
ryzyka, a także sposób oceny efektywności instrumentu zabezpieczającego w kompensowaniu zagrożenia zmia-
nami wartości godziwej zabezpieczanej pozycji lub przepływów pieniężnych związanych z zabezpieczanym ryzy-
kiem. Oczekuje się, że zabezpieczenie będzie wysoce skuteczne w kompensowaniu zmian wartości godziwej lub
przepływów pieniężnych wynikających z zabezpieczanego ryzyka. Efektywność zabezpieczenia jest oceniania na
bieżąco w celu sprawdzenia, czy jest wysoce efektywne we wszystkich okresach sprawozdawczych, na które zo-
stało ustanowione.
Zabezpieczenie przepływów pieniężnych
Zabezpieczenie przepływów pieniężnych to zabezpieczenie przed zagrożeniem zmiennością przepływów pienięż-
nych, które przypisać można konkretnemu rodzajowi ryzyka związanemu z ujętym składnikiem aktywów lub zobo-
wiązaniem, lub z wysoce prawdopodobną planowaną transakcją, i które mogłoby wpływać na zysk lub stratę.
Część zysków lub strat związanych z instrumentem zabezpieczającym, która stanowi efektywne zabezpieczenie,
ujmuje się bezpośrednio w innych całkowitych dochodach, a nieefektywną część ujmuje się w zysku lub stracie.
Jeśli zabezpieczana planowana transakcja skutkuje następnie ujęciem składnika aktywów finansowych lub zo-
bowiązania finansowego, związane z nią zyski lub straty, które były ujęte w innych całkowitych dochodach i zaku-
mulowane w kapitale własnym, przenosi się do sprawozdania z zysków i strat w tym samym okresie albo w
okresach, w których nabyty składnik aktywów lub przyjęte zobowiązanie mają wpływ na zysk lub stratę.
Spółka zaprzestaje stosowania zasad rachunkowości zabezpieczeń, gdy instrument zabezpieczający wygasł
lub został sprzedany, jego wykorzystanie dobiegło końca lub nastąpiła jego realizacja, bądź gdy zabezpieczenie
przestało spełniać warunki umożliwiające stosowanie wobec niego zasad rachunkowości zabezpieczeń. W takim
przypadku, łączny zysk lub strata na instrumencie zabezpieczającym, które były ujęte w innych całkowitych docho-
dach i zakumulowane w kapitale własnym, są nadal wykazywane w kapitale własnym aż do momentu wystąpienia
prognozowanej transakcji. Jeżeli Spółka przestała spodziewać się, że prognozowana transakcja nastąpi, wówczas
zakumulowany w kapitale własnym łączny zysk lub strata netto są odnoszone do zysku lub straty netto za bieżący
okres.
Spółka posiada następujące instrumenty finansowe: środki pieniężne na rachunkach bankowych, kredyty, po-
życzki, należności, zobowiązania z tytułu umowy leasingu finansowego oraz kontrakty SWAP odsetkowe.
5.1. Wartości godziwe poszczególnych kategorii instrumentów finansowych
Z uwagi na fakt, iż wartości księgowe instrumentów finansowych Spółki nie odbiegają znacząco od ich wartości
godziwej (z wyjątkiem tych opisanych w tabeli poniżej).
W tabeli poniżej przedstawiono wszystkie instrumenty finansowe według ich wartości bilansowych, w podziale
na poszczególne kategorie aktywów i zobowiązań.